زمان ظهور ؛ نگاهی دیگر (بخش چهارم)

با کسانی که تعیین وقت می کنند چه باید کرد؟

درباره وقت گزاری در روایات شیعه سه دسته احادیث وجود دارد:

دسته اول احادیثی است که وقت گزاران را دروغ گو نامیده اند(الغیبه نعمانی- حدیث 12 و 13- ص295 وکمال الدین و تمام النعمه ج2 ص379 و بحارالانوار ج 52 حدیث 5 ص104 وحدیث 19 ص 112 و حدیث 35 ص 119 و کتاب الغیبه حدیث 413 ص427)

دسته دوم احادیثی که گفته اند ما اهل بیت تعیین وقت نمی کنیم.( بحارالانوار- ج 52 حدیث 44 و 47 و 48 صص119 و 120 و الغیبه نعمانی- باب 16 حدیث 5- ص290 و حدیث 6 ص291 و حدیث 12 ص295)

دسته سوم احادیثی که گفته اند ما اهل بیت نه برای انچه قبلا اتفاق افتاده و نه برای آنچه بعدا اتفاق می افتد، تعیین وقت نکرده ونخواهیم کرد.( بحارالانوار ج 52 حدیث 6 ص104)

ازاین سه دسته احادیث برمی اید که اولا اگر می گوییم وقت گزاران دروغ می گویند استثنا بردارنیست.هرکس تعیین کرده ، دروغ گفته است حال هرکه باشد. فرقی بین شیعه و سنی و مسلمان و کافر نیست.چه عالم ، چه عارف و چه عامی هرکس بگوید ظهور حضرت ولی عصر درفلان تاریخ و بهمان تاریخ اتفاق خواهد افتاد، دروغ می گوید.ازاین بالاتر چون اهل بیت به هیچ وجه تعیین وقت نکرده اند، کسی اگر نقل قول بکند و بگوید مثلا امام معصوم را به خواب دیده ام و گفته است ظهور درفلان تاریخ اتفاق می افتد، دروغی بیش نگفته است.

ثانیا اگر می گوییم وقت گزاران دروغ می گویند به این معناست که سخن انها خلاف واقع است. دروغ یعنی خلاف واقع. کسی که وقت می گزارد چون واقع قضیه را نمی داند ، هرچه بگوید مطابق با واقع نیست. وقت گزاران سخن از چیزی می گویند که اصلا نمی دانند کی اتفاق می افتد و چون نمی دانند سخن آنها دروغ است.

اکنون سوال اینست که در برابر وقت گزاران چه باید کرد؟ این وقت گزاران گاهی شده که قیافه حق به جانب گرفته اند و گاهی باچنان اطمینانی سخن می گویند و با چنان زبانی به بیان می آورند که باعث می شود عده ای فریب بخورند، عده ای دنبال آنها راه بیفتند و عده ای دیگر لااق متحیرمانده و به تردید بیفتند. چه باید کرد؟

جواب اول اینکه وقتی روایات ما می گویند وقت گزاران دروغ گو هستند یعنی سخن شان درست نیست حتی اگر قیافه حق به جانب بگیرند وحتی اگر حق و باطل را بیامیزند و حتی اگرهزار ایه و حدیث و دلیل بیاورند؛ هیچ کدام مجوز درستی سخن انها نخواهد بود. سخن باطل ،باطل است هرچند ظاهر حق نما داشته باشد و سخن دروغ ، دروغ است ولو اینکه با آه و تاب و رنگ و لعاب گفته شده باشد.

جواب دوم اینکه روایات ما می گویند نگران نباشید که آنها رادروغگو بنامید( الغیبه نعمانی باب 16- حدیث 2- ص290 و بحارالانوار ج52 ص105) ممکن است عده ای بگویند شاید وقت گزاران راست می گویند و ممکن است عده ای دیگر دچارسرگیجه و سردرگمی بشوند. روایات می گویند تردیدی به خود راه ندهید و مطمئن باشید که وقت گزاری دروغ است لذا قاطعانه و باصراحت بگویید وقت گزاران دروغ گویند.

جواب سوم اینکه باید اعلام برائت کرد. معیارما آنست که رسول الله یادگارگذاشته است: کتاب الله و عترتی اهل بیتی. هرسخن که با این معیارموافق بود قابل قبول است و هرسخن که مخالف بود قابل قبول نیست. باهرکس که سخنش مطابق سخن اهل بیت باشد تولی خواهیم داشت ولی ازهرکس که سخنش مطابق سخن اهل بیت نباشد تبری خواهیم جست. البته تبری از عمل وی.